Zondagnacht 1 februari 1953. Er heerst een zeer zware noordwesterstorm. Het is springtij, waardoor het water hoger staat dan bij een normale vloed. Het water beukt tegen de dijken die erg verzwakt zijn geraakt tijdens de 2e wereldoorlog. Dan breken de dijken en het water krijgt vrij spel. Omdat de radiozenders uit de lucht zijn, kan het KNMI geen stormwaarschuwing afgeven. Niemand is er op voorbereid en de gevolgen zijn enorm. Meer dan 1800 mensen verdrinken, tienduizenden verliezen hun huis en een groot deel van het land staat onder water.
Om het water weg te krijgen, moeten de dijken gerepareerd worden. Daarbij worden ook caissons ingezet zoals je die hier ziet liggen. Dit is een moeilijke operatie. Zie maar eens hoe je vier grote bakken zó kunt plaatsen dat ze de dijk sluiten. Maar op 6 november 1953 is het zover. Het laatste dijkgat hier in Ouwerkerk wordt gesloten. Vraag 1: Waar zijn die caissons eigenlijk van gemaakt? Noteer de eerste letter.
De Zeelandbrug is een van de meest herkenbare en gefotografeerde bouwwerken in Zeeland. Met ruim 5 kilometer was het bij de bouw (1965) de langste brug van Europa. Inmiddels is dat het niet meer, maar het blijft een icoon en is zeker een fotostop waard. De brug verbindt Schouwen-Duiveland met het schiereiland Noord-Beveland. Het is een prachtige plek om bij zonsondergang te fotograferen.