Charlotte en Freek: onder de brug begint het eiland

Ooit gehoord van sepia’s, snotolven, kompaskwallen of zakpijpen? Charlotte (63 jaar) en Freek (66 jaar) wél, zij genieten van een plek die niet veel eilandbewoners kennen: de mysterieuze en dynamische wereld onder water. En dan vooral die van de Oosterschelde. Ze raken er niet over uitgepraat hoe mooi en bijzonder het leven onder water is en hoe zonde het is dat maar zo weinig mensen dit kennen.

Klaar om te duiken

In het huis van Charlotte en Freek zie je al snel wat de harten van dit stel sneller doet kloppen. Zodra je over de drempel stapt, valt je blik op de duikpakken, klaar liggend voor gebruik. In de woonkamer hangen de muren vol kleurrijke kunstwerken van Charlotte, geïnspireerd op de onderwaterwereld en zelfs op de wc-bril zwemmen de vissen rond. Charlotte en Freek wonen al 25 jaar op Schouwen-Duiveland. Ook al zijn ze hier niet geboren, hun hart is hier en ze willen nooit meer van het eiland weg. En dat komt vooral door de bijzondere onderwaterwereld van de Oosterschelde waar ze bijna wekelijks duiken, óók in de winter.

Dynamische wereld

Ze duiken het liefst bij de pijlers van de Zeelandbrug. “De diversiteit en kleuren zijn hier ongekend en ook de dynamiek zorgt steeds voor een ander beeld”, aldus Charlotte. Niks zo veranderlijk als de wereld onder water, waar alles meebeweegt met de stroming, het seizoen en het klimaat. “Maar vergis je niet”, zegt Freek, “de Oosterschelde is door het tij geen makkelijk water om te duiken. Je moet goed opgeleid zijn en je voor iedere duik goed voorbereiden, zelfs als je hier wekelijks duikt.”

Onzichtbaar

Als het even kan, trekken Freek en Charlotte hun duikpak aan en rijden op de fiets naar de Oosterschelde. Er is maar weinig wat hen tegenhoudt om het water in te gaan. “Ja, als het vriest én als het te veel waait”, zegt Freek. “Bij dat laatste heeft het weinig zin om te gaan duiken, want dan is het water erg troebel. Sowieso is de wereld onder water in de Oosterschelde heel anders dan boven water. Je hebt er veel minder zicht en je leert afstanden in te schatten van punt naar punt, je overziet niet de hele situatie. Als het ineens een keer wel helder is ben ik gewoon even de weg kwijt”, lacht Freek. “Ik zie dan zoveel dat mijn brein zich moet aanpassen aan deze nieuwe situatie. Heel bizar hoe je hersenen werken.”

Kattenogen

“Heb je wel eens oog in oog gestaan met een sepia?”, vraagt Charlotte. “Deze inktvissoort kan je ineens heel intens aankijken met zijn kattenogen, vandaar ook de naam zeekatten, dat soort intieme momenten vergeet je nooit.”

Freek reageert: “Charlotte ziet veel meer dan ik tijdens het duiken. Dan voel ik ineens een ruk aan mijn vin of zie ik haar met de lamp ergens driftig op schijnen, om me te wijzen op iets waar ik allang aan voorbij ben gegaan. Ik ben in die dertig jaar wel moeten leren om de rust te hebben om goed te kijken en in het moment te zijn tijdens het duiken. Nu is die rust juist de reden voor mij om het water in te gaan. Als ik eenmaal met mijn hoofd onder water ben, verdwijnen alle gedachten uit mijn hoofd en ga ik helemaal op in de onderwaterwereld.”

Zweven in de ruimte

“Onder water ben je zo vrij, het is net of je vleugels hebt en vliegt. Die gewichtloosheid is zeer bijzonder. Wist je dat ruimtevaarders oefenen onder water voordat ze naar de maan gaan?”, vraagt Freek. “Je hoeft niet door de ruimte om nieuwe gebieden en gewichtloosheid te ervaren. Trek een duikpak aan, stap de Oosterschelde in en laat je onder water meebewegen op de stroming. Je zult zien dat je daar een hele nieuwe wereld ontdekt.”

Duiken is een sport, maar voor Freek en Charlotte vooral een manier van leven. Ze denken geen moment aan stoppen en gaan door totdat het echt niet meer lukt. Onder de brug, onder het water, dáár begint hun eiland.